بدرالسادات مفیدی
نقل از روزنامه كارگزاران
امروز روزنامهنگاران و مطبوعات ایرانی در حالی «روز جهانی آزادی مطبوعات» را پاس میدارند كه در شرایط ناپایداری و بیثباتی شغلی بهسر میبرند.
29 مورد لغو امتیاز انتشار نشریات یا توقیف موقت آنان توسط هیات نظارت بر مطبوعات، 39 مورد حكم محكومیت روزنامهنگاران به زندان، جزای نقدی، شلاق، ممنوعیت خروج، تبعید، پرداخت وثیقه و معرفی كفیل، احضار 17 روزنامهنگار یا دستاندركار مطبوعاتی به دادسراها و جلسات بازپرسی، صدور حكم بازداشت برای 15 روزنامهنگار و برگزاری حدود120 جلسه دادگاه بدوی، دادگاه تجدیدنظر برای رسیدگی به اتهامات وارده به مطبوعات از جمله رویدادهای سال گذشته است كه مطبوعات ایران با آن درگیر بودهاند. این در حالی است كه به موجب ماده 19 اعلامیه جهانی حقوق بشر كه 60 سال پیش از تصویب مجمع عمومی سازمان ملل گذشت، «حق هر فرد برای آزادی عقیده و بیان شامل آن است كه از داشتن عقاید خود بیم و اضطرابی نداشته باشد و در كسب اطلاعات و افكار و در اخذ و انتشار آن به تمام وسایل ممكن و بدون ملاحظات مرزی آزاد باشد.» حقی كه دولت طبق قوانین بینالمللی باید ملزم به اجرای آن باشد و چنانكه در قانون اساسی نیز به صراحت به آن توجه شده است. به موجب بند 2 اصل سوم و اصول 23 و 24 این قانون، مردم ایران حق برخورداری از آزادی بیان، آزادی عقیده و آزادی مطبوعات را دارند.
از سوی دیگر از آنجا كه بسیاری از دولتها اصرار دارند مطبوعات باید تحت كنترل باشند، قراردادهای بینالمللی مربوط به حقوق مدنی و سیاسی دولتها را موظف كرده كه 1) استقلال رسانهها را مورد حفاظت قرار دهند 2) گوناگونی رسانهها را ترویج دهند.
در زمینه آزادی مطبوعات اما آنچه در این میان اهمیت دارد توجه به سه پارامتر و شاخصه زیر است:
1 – حق انتشار آزاد مطبوعات
2 – حق برخورداری از امنیت شغلی و حرفهای
3 – حق برخورداری از دادرسی عادلانه برای روزنامهنگاران و مدیران مطبوعاتی در هنگام محاكم و طرح دعاوی
حال آنكه عدم توجه مسوولان فرهنگی به این شاخصهها علاوه بر ایجاد موانع و تنگناهای پیش روی مسیر اطلاعرسانی آزاد، دچار نوعی یأس و ناامیدی و سرخوردگی شده است. اما به هر ترتیب امروز سوم می ما مطبوعاتیها خرسندیم، خرسند از اینكه در روزگار نامهربانیها، نگاه جهانی گوشه چشمی به ما انداخته تا بلكه در اندك فضای ایجاد شده ذكر وضعیتی با مردم كنیم و با این امید كه شاید دل دولتمردان نرم شده و آنچه كه روزنامهنگاران و مطبوعات مستقل از سر درد و دلسوزی برای مرز و بوم خود مینگارند، تحمل كنند! و اطمینان یابند كه ما خودی هستیم و هیچگاه دل به كمكها و دخالتهای بیگانه نبستها
