نقل از روزنامه اعتماد

پس از اعلام نتايج بررسي صلاحيت هاي داوطلبان نمايندگي مجلس شوراي اسلامي از سوي هيات هاي اجرايي که براساس آن به نحوي بي سابقه و شگفتي آفرين، 31 درصد ثبت نام کنندگان و بيش از 500 نفر از چهره هاي سياسي منتسب به جريان اصلاح طلب تاييد صلاحيت نشدند، شاهد اعتراض ردصلاحيت شدگان و گروه هاي سياسي به اين امر بوديم و طبيعي است که احزاب و جريان هايي که از طريق اين ردصلاحيت ها، پيروزي خود را در اين ميدان بي رقيب، تضمين شده مي بينند به انحاي مختلف آن را توجيه کنند. هر چند همين جريان ها نيز اگر به نداي وجدان اخلاقي و معنوي خود گوش فرا مي دادند يا حيثيت و اعتبار بلندمدت نظام جمهوري اسلامي و انقلاب را بر اين توفيقات زودگذر ترجيح مي دادند، قطعاً از اين ردصلاحيت هاي گسترده بسياري از چهره هاي باسابقه، متدين و خدوم، ولو رقيب انتخاباتي آنها باشند، ناخرسند و نگران مي شدند.اما در اين ميان بخشي از سخنان سخنگوي محترم شوراي نگهبان در اين خصوص بسيار تعجب برانگيز است. ايشان طي سخناني که در رسانه هاي خبري روز يکشنبه 7/11/86 منعکس شد، در پاسخ به اظهارنگراني شخصيت ها و گروه هاي سياسي اصلاح طلب که از ردصلاحيت گسترده کانديداهاي اين جريان انتقاد کرده و آن را عامل خدشه به اصل رقابتي بودن انتخابات قلمداد کرده بودند، اظهار داشتند، به رغم اينکه 31 درصد داوطلبان تاييد صلاحيت نشده اند، هنوز بيش از 5هزار نفر داوطلب براي 290 کرسي وجود دارد و نتيجه گيري کردند که پس به رقابتي بودن انتخابات خدشه وارد نشده است.اگر بخواهيم حمل بر صحت کنيم و بگوييم ايشان معناي اصطلاحي رقابتي بودن در عرصه رقابت هاي انتخاباتي جناح هاي سياسي را نمي دانسته اند و بر اين اساس چنين اظهارنظري داشته اند، حيثيت و جايگاه علمي و حقوقي منصب و مقام حقوقي شوراي نگهبان و سخنگوي آن را خدشه دار مي يابيم. اگر بخواهيم وقوف و آگاهي علمي ايشان در فهم معناي رقابتي بودن انتخابات را مسلم بدانيم، در توجيه اين سخن ايشان درمي مانيم مگر آنکه آن را نوعي توجيه فردي از جناح ذي نفع بدانيم که خوشحالي از حذف رقيب، او را از قضاوت و داوري منصفانه بازداشته است.به هر حال امروز کمترين آشنايي با جامعه ايران کافي است تا بدانيم رقابت انتخاباتي بين دو جناح عمده سياسي اصولگرايان و اصلاح طلبان يا همان رقابت قديمي و ريشه دار جريان هاي راست و چپ در جريان است. براين اساس حداقل وقوف علمي و حتي عقل سليم عرفي نيز به راحتي درمي يابد که اگر بخش مهمي از کانديداهاي يک جناح عمده و اصلي انتخاباتي به هر دليل از صحنه حذف شوند و انتخابات بدون حضور جدي داوطلبان وابسته به جناح رقيب بخواهد برگزار شود، رقابت انتخاباتي خدشه دار شده است. در اين حالت حتي حضور چندين هزار داوطلب از يک جناح انتخاباتي، رقابتي بودن انتخابات را تضمين نمي کند مگر آنکه جعل اصطلاح کنيم و رقابت هاي درون يک جناح را رقابت انتخاباتي بناميم.انتظار مي رود ايشان در اولين فرصت بعدي اين نکته را روشن کنند تا شائبه مواضع و توجيهات جناحي براي اين موقعيت و مقام حقوقي و فراجناحي کم رنگ تر شود.