بهزادیان نژاد برایم نماد وحدت بود. او را ازهمان سالهای اغازین تاسیس “مدرسه تربیت مدرس” در اوایل دهه ۱۳۶۰ می شناسم. سال هایی که در اوج آرمان خواهی اولیه انقلاب، این دانشگاه مولود انقلاب اسلامی را “مدرسه” نامگذاری کرده بودیم.
بگمان ما دانشجویان نسل اول انقلاب، مدرسه مفهومی بومی –اسلامی درتاریخ نهاد های علمی-اموزشی کشورمان بود و فی نفسه پیام وحدت حوزه و دانشگاه را که آرمانی عزیز بود نوید می داد. برای ما دانشجویان عصر انقلاب ، “وحدت” واژه مانوسی بود که درکاربرد های مختلف ان، آرمان های انقلاب را جستجو می کردیم .
وحدت مستضعفان جهان، وحدت امت اسلامی ، وحدت شیعه و سنی، وحدت حوزه ودانشگاه ،وحدت پیروان خط امام وبالاخره دفتر تحکیم وحدت، کاربرد های مختلفی بود که از سطوح کلان تا خرد محیط اجتماعیمان را پیوند میزد به خاطردارم که هریک از فعالان آن روز محیط کوچک تربیت مدرس که گویا برای همه جهان می اندیشیدیم ،هر کس به یک یا چند حوزه مفهومی این ترکیب های متفاوت “وحدت” ،تعلق خاطر بیشتری داشت ،آنچنانکه من خود، در ان سالها بیشتر دغدغه وحدت حوزه ودانشگاه را داشتم .ا
ما اینک که به ذهن خود مرور می کنم، بهزادیان نژاد گویا به همه این عرصه ها تعلق داشت .کارنامه اش را که ورق میزنم در هریک از این عرصه ها اورا نام ونشان دار می یابم .او به تدریج متخصص تشکیل مجامع، موسسات،وکنگره های وحدت آفرین شده بود وبرای هریک ازاین عرصه های وحدت، کنگره ها و تجمعاتی تشکیل داده است .
جدیدترین ماموریتش دراین عرصه، مسولیت ستاد انتخاباتی کسی بود که با شعار”اصلاح طلب اصول گرا” آمده بود تا شکاف سیاسی-اجتماعی اصول گرایی-اصلاح طلبی را ترمیم کند و وحدت آفرین ملت ایران باشد . از طنز های تلخ روزگار این است که اینک اورا اسیر وزندانی نظامی می بینیم که همه عمرش را برای اعتلای آن کوشیده است وازآن تلخ تر اینکه او و مجموعه همفکران وهمراهانش به اتهام توطئه وتبانی برای براندازی نظام وعلیه امنیت ملی به زندان افتاده اند وسلول های انفرادی را تجربه می کنند .
بهزادیان نژادعزیز: شب گذشه وقتی ترنم دلنواز زمزمه ای را که به مناسبت شب میلاد نور وپیام آور رحمت در اخرین روز از هفته وحدت از سیمای جمهوری اسلامی پخش می شد می شنیدم، بی اختیار به یاد آن همه تلاش هایت برای وحدت در سال های گذشته افتادم وجای خالی سبزت را بیش از همیشه حس کردم من هم مثل خودت، چون هنوز به مجموعه دوستانی که ترا به بند کشیده اند، خوش بین هستم و نمی خواهم تلقی دیگری داشته باشم، باخود گفتم آیا حقیقتا می دانند چه کسی را به سلول انداخته اند؟ چون پاسخ فعلیم این است که این گونه اقدامات ریشه در سوء تفاهمات ونشناختن هاست،ترجیه دادم دعاکنم ،ای خدای محمد: تو دکتر بهزادیان نژاد، دکتر سلیمانی ،دکترعرب مازار ودوست دیرینم علی رضا بهشتی شیرازی ودیگردوستان وبزرگانی که از مجموعه جنبش سبز اینک در سلول های زندان اسیرند خوب می شناسی ومیدانی که آنها حقیقتا با اینگونه اتهامات هیچ نسبتی ندارندوسالها برای تعالی انقلاب کشور ونظام باهمه وجود تلاش کرده اند .ای خدای بزرگ: تو خود موجبات درست شناختن این عزیزان رابه مجموعه زندان بانانشان فراهم کن .براین باورم که روز شناختن این عزیران،روزآزادی انهاست .خداوندا: این روز را نزدیک بفرما.

منبع: کلمه