در کشوری همانند ایران که اختلاف نظر پیرامون مسائل ریز و درشت بیداد می کند، یکی از معدود موارد اجماع فعالان گرایش های متنوع سیاسی، این گزاره است که «تاثیرگذارترین» نشریه کشور طی سالیان اخیر «روزنامه خاص» بوده است. گردانندگان و هواداران «روزنامه خاص» این «پیشتازی» را به قدرت قلم و توان تحلیل نویسندگان این روزنامه به ویژه مدیر مسوول آن ربط می دهند.
اما منتقدان تاکید دارند، اهمیت «روزنامه خاص» نه از نوع نقد و نظریه پردازی «ذهنی» بلکه از ویژگی«پیشگویی معجزه آسای» تنگنا های «عینی» فعالیت برای
رقیبان سیاسی نشات می گیرد. بنا بر این عجیب نیست که اغلب فعالان ناهمسو با گرایش سیاسی گردانندگان این روزنامه، صبح خود را با مطالعه «روزنامه خاص» آغاز می کنند تا با ملاک قرار دادن شدت انتقادهای مستقیم و غیرمستقیم احتمالی این روزنامه درباره آنان، به تصویری نه چندان دور از واقعیت پیرامون مخاطرات جدی آینده فعالیت سیاسی خویش بدست آورند.
2- در سرمقاله طولانی انتخاباتی «روزنامه خاص» آمده است: در ارزیابی وضعیت درون جناحی نامزدی انتخاباتی سید محمد خاتمی آورده است: «تندروهای دوم خرداد-مشارکت و مجاهدین... کاندیدای خاص را یک مهره سوخته- نه مهره سوخته برای نظام بلکه مهره سوخته برای دوم خرداد- به حساب می آورند و به رای آور بودن او نیز اعتقادی ندارند...و گفته اند کاندیدای خاص باید از قید نظام خارج شود»
اما چون او «مقاومت می کند» در معرض این تهدید قرار دارد که یاران تندروی او «به روش دیگری» متوسل شوند و این«کاندیدای خاص» توسط «بعضی از اصلاح طلبان غکهف سابقه روشنی، در این خصوص دارند» به سرنوشتی همانند «بی نظیر بوتو» دچار شود.
3- بر مبنای سرمقاله «روزنامه خاص» که کوشیده شده، مستندات آن با ارائه نقل قول هایی غیرمستند از «کاندیدای خاص» و اطرافیانش، قالبی خبری و نه تحلیلی
به آن داده شود، دو ادعای محوری مطرح شده است: 1- سرنوشت بی نظیر بوتو احتمالا برای «کاندیدای خاص» تکرار می شود 2- تندروهای اصلاح طلب، آمر
یا مامور مشابه سازی سرنوشت «کاندیدای خاص» با بوتو خواهند بود.
درباره مدعای نخست، به طور منطقی نمی توان با قطعیت حکم داد که افراد یا گروه هایی اندیشه مشابه سازی فرجام «کاندیدای خاص» با بی نظیر بوتو را در سر نپرورانند و اصولاً اتخاذ تدابیر لازم برای حفاظت از شخصیت های مهم در کشورهای جهان بر پایه جدی گرفتن احتمالات هر چند ضعیف وقوع اقدامات تهدیدی است.
در بررسی مدعای دوم یعنی نقش آمر یا عامل «جریان تندرو» درمشابه سازی فرجام «کاندیدای خاص» با بی نظیر بوتو، مرور کارنامه «روزنامه خاص» در شناسایی و شناساندن دو رخداد مهم، خالی از فایده نیست. نخست در جریان «قتل های زنجیره ای» که این روزنامه از توطئه کشورهای بیگانه تا دوم خردادی ها را به عنوان متهم مطرح کرد و نهایتاً هیچ بیگانه یا اصلاح طلبی، به این اتهام محاکمه و محکوم نشد. نمونه دوم، ترور سعید حجاریان است که، «روزنامه خاص» در نخستین واکنش به آن، برخلاف متهم سازی های پیشین حجاریان و در ستون سرمقاله، مدعی اختلاف عمیق «سعید جان» با اطرافیان و اصلاح طلبان تندرو شد. ادعای مدیر مسوول این روزنامه همچنین حکایت از آن داشت که حجاریان به دلیل وفاداری به نظام و تسلیم نشدن در برابر اراده یاران تندرو خویش برای ضربه زدن به حاکمیت جمهوری اسلامی، مورد کینه آنان قرار گرفته و قربانی ترور شده است. «روزنامه خاص» با همگامی برخی نشریات همسو، عرصه پیگیری واقع بینانه شناسایی آمران و عاملان ترور حجاریان را تنگ ساخت اما پایان «کما» و جان به در بردن دور از انتظار حجاریان و همچنین دستگیری سعید عسگر به عنوان «عامل» ترور حجاریان موجب شد تا در ورای فضای غبارآلود تبلیغی غالب؛ آبشخور فکری واقعی تروریست ها در معرض دید افکار عمومی قرار گیرد. از این برهه زمانی به بعد، انتقادهای تند «روزنامه خاص» علیه حجاریان رهیده از مرگ، تجدید شد. علاوه بر این در جریان محاکمه متهمان پرونده ترور حجاریان، جانبداری این روزنامه از سعید عسگر و سایر متهمان نیز مزید بر علت شد تا یکی از خاطرات ماندگار فعالان سیاسی و شهروندان درباره مشاهده عینی چرخش های پی در پی و 180 درجه ای «روزنامه خاص» در قبال یک رخداد، ثبت شود.
4- سوای رفتن به بیراهه مناقشه نافرجام پیرامون شناسایی خاستگاه فکری و سیاسی افرادی که احتمالاً اندیشه مشابه سازی فرجام «کاندیدای خاص» با بی نظیر بوتو در آستانه انتخابات ریاست جمهوری را در سر می پرورند باید از مقامات مسوول خواست که محتوای سرمقاله «این روزنامه خاص» درباره احتمال طراحی ترور «کاندیدای خاص» را جدی بگیرنند تا مبادا با پیوستن این سرمقاله به فهرست مطول «پیشگویی های معجزه آسای» این روزنامه درباره رقبا، لطمه ای جبران ناپذیر به پیکر منافع ملی وارد شود.
5- سرمقاله تامل برانگیز «روزنامه خاص» دو روز پس از راهپیمایی ملی 22 بهمن منتشر شد، راهپیمایی که در جریان آن شماری از «گروه های فشار» ضمن هجوم به سوی منتخب ملت در دو دوره انتخابات ریاست جمهوری، بدترین توهین ها را به وی روا داشتند. هرچند صدای مهاجمان در لابه لای غریو حمایت از سید محمدخاتمی حاضران پرشمار گم شد، اما قبح عمل تا حدی بود که نه تنها نشریات اصلاح طلب بلکه حتی نشریاتی همچون روزنامه «جمهوری اسلامی» را نیز از زاویه سوءاستفاده رسانه های خارجی از شیوه غیراخلاقی برخورد با رئیس جمهوری سابق نظام به واکنش واداشت.
در این میان «روزنامه خاص» که همواره خود را پرچمدار دفاع از جمهوری اسلامی و نظام معرفی می کند، پیرامون عکس منتشر شده که در آن «تعدادی چماق به دست...در اطراف خاتمی دیده می شوند»، نوشت: «حتماً همان اطرافیان خاتمی بوده اند که بسیاری از آنها سابقه ای طولانی در چماقداری و چاقوکشی دارند، مثل ماجرای 18 تیر و...»عدم توجه جدی به چنین مواردی و قصور در شناسایی پشت پرده و ریشه های برخوردهای خشن با نامزدهای انتخاباتی،احتمال خروج از ریل رقابت سیاسی قانونمند طیفی از فعالان انتخاباتی را تقویت خواهد کرد.