امروز:یکی از راه های محدود کردن قدرت، ادواری کردن آن است.

به گزارش خبرنگار سایت امروزسعید حجاریان با بیان این مطلب در سخنرانی افتتاحیه کنگره دوازدهم مجاهدین انقلاب تاکید کرد: این قاعده در دموکراسی پذیرفته شده است که قدرت، علاوه بر میل به اطلاق، میل به بقاء نیز دارد، لذا با انتخابات ادواری، این میل به خلود و مادام العمر شدن و نیز توریث را از میان بر می دارند، حالا به گونه ای یک مرحله ای یا دو مرحله ای. در ایران، علی رغم تصریح قانون اساسی به اینکه جز دوره اول، تصویب آیین نامه مربوط به انتخابات خبرگان رهبری برعهده خود مجلس خبرگان است، متأسفانه به دلیل کم توجهی این مجلس، تعیین صلاحیت نامزدهای مجلس خبرگان و نظارت بر انتخابات آن، کماکان به عهده شورای نگهبان یعنی نهادی منتصب رهبری باقی مانده است و طبعاً امکان اینکه تنها کاندیداهایی برکشیده شوند که قبلاً التزام خود را اثبات کرده باشند، دور از ذهن به نظر نمی رسد. با شکستن این سیکل معیوب، می توان شور و نشاط بیشتری به انتخابات خبرگان داد و ادواری بودن قدرت را تضمین کرد.

عضور شورای مرکزی جبهه مشارکت در ادامه تصریح کرد پاسخ گویی یا مسئولیت، هنگامی میسر است که پرسشگری یا سائلی وجود داشته باشد. سائلی که به تنهایی بخواهد قدرت را به چالش و پرسش بکشد، "سائل بالکف" است. مادامی که چنین پرسشگری بوجود نیامده است، قدرت به احدی پاسخگو نخواهد بود. حداکثر خواهد گفت: من عندالله مسئولم، یا نزد وجدان خود مسئولم، یا عدالت، مانع بیراهه رفتنم می شود. مهمترین پرسشگرانی که در نظامهای مردم سالار توان مسئولیت خواهی از قدرت دارند؛ علاوه بر نهادهای قانونی، جامعه مدنی، احزاب، روزنامه ها و هر سازمان متشکل دیگری است که دارای پایگاه اجتماعی باشد.

حجاریان ادامه داد اساساً مسئولیت با اختیارات همراه است و کسی که پاسخگو نیست، علی القاعده نباید اختیارات هم داشته باشد، جز خدا که مقام «لا یسئل عما یفعل» است. اما مادون خدا، همه به نوعی مسئولند. هرچه اختیارات فردی بیشتر باشد، مسئولیت وی نیز بیشتر خواهد بود. چه از قول شیعیان بگوئیم: «سيد القوم خادمهم» و چه از قول اهل سنت بگوئیم: «ان الامام لیس امیراً بل هو اجیرا». در هر صورت، صاحب قدرت مستخدم ملت است و مانند سایر مستخدمین باید در مقابل آنان پاسخگو باشد. وی در پایان تاکید کرد : قدرت، علی الاصول جزو مقدورات ملی است و هر کشوری تلاش دارد که قدرت خود را در صحنه جهانی گسترش دهد. چه قدرت نظامی، چه اقتصادی، چه پرستیژ بین المللی، چه قدرت ایدئولوژیک و چه قدرت دانش، معرفت و اطلاعات. هر کشوری که قدرت بیشتری داشته باشد، قدرت چانه زنی بیشتری نیز در پادمان ها و پیمان های بین المللی بدست خواهد آورد. مع الوصف چنان که درباره هر قدرت دیگری چه مکانیکی، چه الکتریکی و چه شیمیایی گفته می شود؛ با همه منافعی كه دارد، راه کارهایی برای مهار، کنترل و محدود کردن آن نیاز است، برای این که صدمه ای متوجه کسی نشود. برق فشار قوی خیلی مفید است و سبب کاهش اتلاف انرژی می شود، اما باید چندین ایستگاه فشار شکن گذاشت تا برق خانگی در حد 220 ولت بدست ما برسد و از آن استفاده کنیم و الا اگر قرار بود برق حاصل از خطوط انتقال فشار قوی را یکسره به خانه ای وصل می کردند، خانه خاکستر می شد. قدرت سیاسی هم از این قبیل است. کسی با نفس قدرت مخالفت ندارد، اما باید به دنبال راه کارهای استفاده صحیح و مفید از آن برآمد.