اعتماد - ايرج جمشيدي؛ شايد هيچ کس تصور نمي کرد جلسه حدود 300 خبرنگار و روزنامه نگاري که پنجشنبه شب به دعوت محمود احمدي نژاد به ساختمان قديم مجلس آمده بودند تا روز خبرنگار را پاس دارند تحت تاثير سخنراني سيدمحمود دعايي با سابقه ترين مديرمسوول در نظام جمهوري اسلامي قرار بگيرد.

البته محور اصلي سخنراني دعايي مديرمسوول روزنامه اطلاعات که از سال 59 تاکنون اين مسووليت را برعهده دارد نه درباره مطبوعات و روزگار روزنامه نگاري در ايران که به بازنشستگي قريب الوقوع 30 استاد سرشناس و با تجربه دانشگاه هاي کشور برمي گشت. در حالي که همگان انتظار داشتند سيدمحمود دعايي با آن ادبيات هميشه نرم خود از فرصت استفاده کرده و تقاضاي مطبوعاتي را از محمود احمدي نژاد مطرح کند اما او ترجيح داد اين گونه رفتار نکند و فقط اشاره يي مختصر به روزگار مطبوعات ايران و ناله از نصف شدن يارانه هاي وزارت ارشاد به مطبوعات سر دهد و بخش اعظم سخنانش را به وضعيت دانشگاه هاي کشور از جمله موضوع بازنشستگي استادان اختصاص دهد. محمود دعايي جلسه پنجشنبه را بهترين فرصت خود طي سه سال گذشته براي گفت وگوي مستقيم با احمدي نژاد و وزراي حاضر دانست و گفت طي سه سال گذشته دسترسي به شخص احمدي نژاد و وزراي کابينه امري محال بوده است از اين رو اين فرصت را مغتنم مي شمارد تا مشکلي مهم از مشکلات متعدد کشور را مطرح کند. او سپس بيان داشت مي خواهد درباره بازنشستگي 30 استاد باتجربه و مسلم دانشگاه هاي کشور سخن بگويد. دعايي براي آنکه مستند سخن بگويد در ابتدا سخنان گذشته احمدي نژاد را به او يادآور شد و خطاب به احمدي نژاد گفت؛ مگر شما نبوديد که گفتيد استاد بازنشستگي ندارد؟ وي پس از يادآوري اين مساله افزود؛ متاسفانه اخباري وجود دارد حاکي از اينکه 30 استاد باتجربه دانشگاه در حال بازنشستگي هستند يا بازنشسته شده اند که من نسبت به آن هشدار مي دهم و خطاب به شما آقاي احمدي نژاد مي گويم اين کار را نکنيد چرا که به صلاح نيست دانشگاه ها از وجود استادان باتجربه خالي شود. در لحظاتي که دعايي اين سخنان را بر زبان جاري مي ساخت دوربين هايي که تصاوير حاضرين را روي پرده يي سفيدرنگ پخش مي کردند توجه خود را به محمد زاهدي وزير علوم نشان دادند و تصاوير او در حالي که شايد انتظار بيان چنين سخناني را نداشت روي صفحه پخش شد و سپس محمود احمدي نژاد روي صفحه آمد که ظاهراً او هم با حالتي حاکي از غيرمنتظره بودن چنين جملاتي در حال گوش دادن به سخنان دعايي بود. در اين لحظه دعايي بار ديگر احمدي نژاد را مخاطب سخنان خود قرار داد و به او گفت؛ آقاي احمدي نژاد، برادر عزيزم، آيا مي دانيد در حوزه هاي علميه هيچ وقت بازنشستگي نداريم و هرچقدر بر سن و تجربه علما افزوده مي شود به همان ميزان بر قدر و منزلت آنان نيز افزوده مي شود چرا که حوزه معتقد است چنين علمايي سرمايه هاي حوزه هستند و هرچقدر پربارتر شوند کارايي بيشتري دارند و کبر سن درباره آنان معنايي ندارد.

دعايي سپس موضوع بحث را عوض کرد و به ذکر خاطره يي از حوادث دو سال پيش دانشگاه تهران پرداخت. وي گفت؛ آقاي دکتر باقر ساروخاني از استادان برجسته و با تجربه دانشکده علوم اجتماعي به دلايل مشکلات خانوادگي درخواست بازنشستگي داد اما آقاي عميد زنجاني با اين درخواست موافقت نمي کرد و ناچار آقاي دکتر ساروخاني دست به دامان بنده شد تا وساطت کرده و موافقت آقاي عميد زنجاني را بگيريم.دعايي افزود؛ من هم براساس روابط دوستانه يي که در جريان مبارزات قبل از انقلاب و در نجف با آقاي عميد زنجاني داشتم به دانشگاه تهران رفتم و از او خواستم با تقاضاي بازنشستگي آقاي دکتر ساروخاني موافقت کند، اما آقاي عميد زنجاني که رئيس دانشگاه تهران بود گفت به عنوان رئيس اين دانشگاه نمي تواند اجازه خالي شدن دانشگاه از وجود چنين سرمايه هايي را بدهد. اگر سال قبل تر هم با بازنشستگي تعدادي از استادان دانشگاه تهران موافقت کردم اکنون پشيمانم چرا که در آن ماجرا فريب خوردم. دعايي بار ديگر احمدي نژاد را مورد خطاب قرار داد و گفت؛ وقتي آقاي عميد زنجاني اين چنين از خسران خالي شدن دانشگاه ها از وجود استادان باتجربه مي گويد چرا ما باز مي خواهيم آن راه را ادامه دهيم، نکنيم اين کار را که به صلاح نيست. وي افزود؛ آقاي دکتر شما رئيس شوراي عالي انقلاب فرهنگي هستيد، مي توانيد در آنجا کاري کنيد که چنين اتفاقاتي نيفتد و اين سرمايه ها همچنان در خدمت دانشگاه باقي بمانند. دعايي سپس به سوابق و تجارب برخي از اين استادان چون دکتر گرجي، شفيعي کدکني، ديناني و... اشاره کرد و آنان را از سرمايه هاي گرانبهاي علمي کشور دانست که هنوز هم تمايل دارند در خدمت کشور باقي بمانند و اکنون به رغم ميل باطني شان حکم بازنشستگي برايشان صادر مي شود. دعايي همچنين بدون اينکه اسمي از کسي به ميان بياورد از وقايعي گفت که در نتيجه آن تعدادي از استادان مهم و با تجربه به ناچار از کشور هجرت کرده اند. وي در پايان گفت؛ آقاي رئيس جمهور از شما مي خواهم به اين روند پايان دهيد. پايان سخنان سيدمحمود دعايي با کف زدن هاي حضار مواجه شد و ساعتي بعد از اين سخنراني هم محمود احمدي نژاد پشت تريبون قرار گرفت تا سخنان خود را بيان کند. وي در واکنش به سخنان دعايي گفت؛ همچنان به سخن خودم درباره اينکه استاد بازنشستگي ندارد معتقدم از اين رو تلاش کرده ام تا چنين اتفاقي نيفتد. احمدي نژاد گفت؛ در شوراي عالي انقلاب فرهنگي به بچه ها گفته ام بگردند و قانوني يا بندي را بياورند که بر مبناي آن امکان استفاده از استادان ميسر باشد. وي گفت؛ مثلاً سن بازنشستگي را از 65 به 70 سال افزايش داده ايم. احمدي نژاد به همين حد از توضيحات اکتفا کرد و گفت؛ البته از آقاي دعايي به خاطر اينکه درباره بازنشستگي استادان اطلاع رساني کرد تشکر مي کنم. احمدي نژاد سپس در بخش ديگري از سخنانش با بيان اينکه «در اين دولت کمترين شکايت از رسانه ها صورت گرفت، با آنکه بيشترين هجمه عليه دولت بوده است»، گفت؛ ما از دستگاه هاي دولتي مي خواهيم اگر شکايتي عليه رسانه يي دارند به مناسبت روز خبرنگار و اين اعياد مبارک از آن صرف نظر کنند. احمدي نژاد با اشاره به اينکه «طبق آماري که دوستان ارائه کردند ما 46 روزنامه در ايران داريم» درباره ميزان اين 46 نشريه سوال کرد و در ادامه با طرح اين پرسش که «آيا ما نمي توانيم رسانه يي داشته باشيم که در سطح دنيا منتشر شود؟»، گفت؛ ما هم مي توانيم. چرا ديگران مجله يي را منتشر کنند که 10 ميليون تيراژ دارد در حالي که پيامي براي جهانيان ندارند و به دنبال خواسته هاي قدرت هاي زورگو هستند، اما اين پيام شماست که خريدار دارد. البته بعضي ها نمي خواهند بگذارند پيام شما در عرصه جهاني منتشر شود. اکنون مثلاً يک روزنامه در ايران شش هزار تيراژ دارد، دو هزار تاي آن براي ادارات دولتي فرستاده مي شود و چهار هزارتاي آن برگشت مي خورد. روزنامه هاي ما بايد پيام ايران را به خوبي منتشر کنند و تيراژشان بالا برود. مرزها را کنار بزنند و مثلاً همزمان در 20 پايتخت دنيا منتشر شوند.