مراسم افطاري انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه شهيد بهشتي با سخنراني تقي رحماني ، ابراهيم شيخ و شريفي در محل انجمن اسلامي دانشجويان دانشكده ي علوم اقتصادي و سياسي اين دانشگاه و در جمع اعضاي انجمن اسلامي دانشجويان برگزار شد.
به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران، در ابتداي اين جلسه كوروش جعفري، دبير انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه شهيد بهشتي يكي از ضعفهاي جريان دانشجويي را مواضعي عنوان كرد كه قابل دفاع نبوده است و گفت: خودمان به دست خودمان سپرمان را خرد كرديم.
به گزارش ايسنا، در ادامه دكتر ابراهيم شيخ دبير اسبق انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه شهيد بهشتي ماه رمضان را زمينه ساز رشد افراد بيان كرد و گفت: وقتي وضعيت امروز انجمنهاي اسلامي را با سال 72 مقايسه مي كنيم مي بينيم كه آن روزها شبيه به امروز بود به طوري كه دخالت در فعاليتهاي آزاد انجمن بسيار زياد و محدوديتها كمرشكن بود اما ايمان و اعتقاد از يك سو و حركت خردمندانه و گام به گام دوستان و صبر و متانت و طاقت منجر به اين شد كه همين جمعهاي بسيار كوچك تبديل به جريان و جنبش اجتماعي شد و سالهاي سال كشور را تحت تاثير خود قرار داد. به طوري كه دنيا به حرفهاي ما توجه ميكرد .
وي افزود: به خاطر ايمان و علاقه آن روز جريان دانشجويي كه از يك جمع كوچك ايجاد شده بود تبديل به قدرتي شد كه سخنان يك دانشجو شنيده ميشد .
شيخ گفت: بياييد دست به دست هم دهيم و قول بدهيم كه به مسووليتهاي اجتماعيمان عمل كنيم.
وي خاطر نشان كرد: كار تشكيلاتي و نظم در فعاليتها در كنار كارهاي مطالعاتي و فكري بهترين روش كار است.
به گزارش ايسنا در ادامه ي اين جلسه شريفي، مسوول شاخهي دانشجويي جبهه ي مشاركت ايران اسلامي نيز تنها نهادي كه پس از انقلاب ميشد در آن كار سياسي كرد و تجربه سياسي كسب كرد را انجمنهاي اسلامي عنوان كرد و گفت: انجمنهاي اسلامي تاريخي حدود 65 ساله دارند و فراز و نشيبهاي متعددي داشته است؛ زماني كه انديشه چپ حاكم بود بيشتر كار ديني ميكردند و در سالهاي 45 و 46 بيشتر وارد كار سياسي شدند و پس از انقلاب نيز بعد كشمكشهاي يكي دو سال اول فضا تثبيت شد و بيشتر نگاه درون قدرت پيدا كردند.
وي با بيان اينكه در آن زمان انجمنها تبديل به نهادهايي شدند كه با حكومت رابطه داشتند، تصريح كرد: اين موضوع مزيتها و آفتهايي داشت . توجه به قدرت و حضور در آن خصلت دانشجو را متفاوت مي كند و شايد ديگر نگاهش دانشجويي نماند.
شريفي با ابراز اين عقيده كه اين فضا با حضور هاشمي رفسنجاني رو به افول گذاشت، گفت: اما انجمنها قدرت و نفوذ خود را داشتند به طوري كه در سال 73 دولت را مجبور كردند تا لايحه ي پولي شدن واحدهاي دانشگاهي را از مجلس پس بگيرد و آن قدر توان داشتند تا بخشي از خواستههايشان را به مسوولان ديكته كنند.
وي به گسترده تر شدن فضا و مطرح شدن ديدگاه هاي جديد و نو اشاره كرد و افزود: بين سالهاي 75 تا 77 كه شايد اوج قدرت انجمنهاي اسلامي ميباشد انجمنها اعتبار و نفوذ مضاعفي پيدا كردند و با دوم خرداد اقبال خيلي خوبي به آنها شد و چنين فضايي خيليها را در حاكميت نگران كرد تا به فكر بيفتند و در همين زمان بود كه اختلافات داخلي نيز در انجمنها بروز كرد.
مسوول شاخهي دانشجويي جبهه ي ايران اسلامي خاطر نشان كرد:هر كدام از انجمنها مسير متفاوتي را شروع كردند و هم اكنون نيز برخي از آنها به دليل اختلاف يا فشار تعطيل شدهاند و در بعضي جاهها انجمن هاي موازي تشكيل شده كه هيچ نسبتي با سابقه ي 65 ساله انجمنهاي اسلامي ندارند.؛ انجمنها جايگاه تفكر روشنفكري ديني بودند اما هيچگاه ميل به سنتگرايي نداشتند.
وي با ابراز اين عقيده كه هم اكنون انجمنهايي ايجاد شده كه ميل به موتلفه و جريان اصولگرا دارند كه شايد هويت تاريخي انجمن اسلامي را با مشكل ايجاد كند، گفت: درحال حاضر تصميم گيريهاي دانشگاهي از آن استقلال آكادميك تغيير مسير مي دهد و اين خطر جدي است.
وي تاكيد كرد: بايد حداقل فضاي موجود را حفظ و فضاي چند صدايي را در دانشگاه باز كنيم.
به گزارش ايسنا در ادامهي اين جلسه تقي رحماني فعال سياسي به بار سنگيني كه روي دوش جريان دانشجويي است اشاره كرد و گفت: اين موضوع هم آفت دارد و هم ندارد.
وي آنچه را تحقق دموكراسي خواند در ايران امكانپذير دانست و گفت: اما ما جامعهي مدني نداريم اما بار بر روي دانشجو بوده و دانشجو پيشتاز است.
رحماني همچنين با تاكيد بر اين كه جامعهي مدني و دموكراسي يك چيز عيني است نه انتزاعي اظهار كرد: دموكراسي جنگ اقشار اجتماعي است كه نمايندههايشان با هم كنار ميآيند؛ گرچه در برخي كشورها دولت قدرتمند جامعه مدني را حذف و در نتيجه دموكراسي را حذف ميكند.
اين فعال سياسي در ادامه تاكيد كرد كه دانشگاه بايد به جاي حاكمشدن بر دولت كه استراتژي همه ي فعالان بوده است، جامعه مدني را غني كند و حتي اگر در دولت هم ميرود، در اين راستا حركت كند.
تقي رحماني با اشاره به اين كه اگر جامعه مدني وجود نداشته باشد، فعاليتها پرهزينه ميشود گفت: فعاليتهاي سياسي ما پرهزينه شده است و اين در حاليست كه مردم نميخواهند هزينه بپردازند .
وي در بخش ديگر سخنانش اظهار داشت كه هدفگذاري براي دموكراسي هدفگذاري درستي نبوده است.
رحماني ادامه داد: خانهي دولتها ساختمان بتني بدون جامعه مدني است كه با جامعه مدني ساختماني شيشهاي و قابل نظارت ميشود.
وي با تاكيد بر اين كه اين روشنفكران هستند كه با دانشجويان حرف ميزنند و دانشجو بايد با عقل و فهم و دركش انتخاب كند، تصريح كرد: روشفنكران مسووليت بيشتري دارند .
وي همچنين به اختلافات فكري در ميان جريان دانشجويي اشاره كرد و گفت: اختلافات فكري غيرقابل انكار است و ما بايد چند انجمن اسلامي داشته باشيم.
اين فعال سياسي با تاكيد بر اين كه مشكلات با بخشنامه و دستور حل ميشود، افزود: نگاه به حوزه عمومي و جامعه مدني بايد باز شود . دانشگاه بايد بررسي كند كه چرا به حوزه عمومي توجه نميشود.
وي افزود: دانشگاه محل ژنرالي نيست؛ بلكه محل آموزش است و جواني كه در اين سن ژنرال ميشود اشتباه زياد ميكند.
تقي رحماني همچنين ابراز عقيده كرد كه قرن 21 زمان برنامهدادن براي جهان نيست.
وي با بيان اين كه بسياري از رهبران ما اگر رهبر سياسي نميشدند، بهتر بود، تصريح كرد: روشنفكران ما نتوانستند با جامعه زيست كنند. در صورتي كه رهبران سياسي بايد سيري در جامعه مدني كنند؛ اما بسياري از آنها پس از دانشگاه بدون اين كه وارد جامعه بشوند وارد قدرت شدند.
وي درباره اختلافات انجمنها نيز تصريح كرد: انجمنها اختلافات را كم كنند؛ چرا كه برخي ميخواهند كل انجمن را حذف كنند.
اين فعال سياسي با بيان اين كه نميتوان در دانشگاه همه را ماركسيست و يا همه را مذهبي كرد گفت: هرچه در مورد يك چيز بيش از حد تبليغ ميشود اثر عكس دارد؛ پس مردم را به لجبازي نيندازيم .
وي خاطر نشان كرد: در جامعهي مدني همه ي ائدئولوژيهاي هستند و وقتي ميخواهي همه را به يك رنگ درآوري برعكس ميشود . بزرگترين ضربه به اعتقاد وقتي است كه اعتقاد بخشنامهاي ميشود.
وي افزود: كاركرد جنبش دانشجويي اين است كه با قدرت وارد مناظره شود .
تقي رحماني با بيان اين كه براي نجات دموكراسي بايد هدفگذاري عوض و به جامعه مدني توجه شود، افزود: دانشگاه بايد بستر اين موضوع باشد ؛ گرچه مشكل اين است كه بسياري از رهبران سياسي از دانشگاه رهبر سياسي شدهاند .
وي افزود: بايد تجربههاي گذشته انباشته شود تا خطاها تكرار نشود
