نوروز: «سیدابوالحسن مختاباد» عضو هیات مدیره انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران در مطلبی در وبلاگ شخصیاش نسبت به درج خبری در خبرگزاری فارس واكنش نشان داده است.
متن این پاسخ به قرار زیر است: پنج شنبه گذشته فرصتی دست داد تا در برنامه گفتوگوی روز رادیو گفت و گو شركت كنیم . برنامه را آقای مازیار ناظمی سردبیری کرده و سعی می كنند در این برنامه مشكلات وموانع و موضوعاتی كه به نوعی به رسانه و ارتباطات ربط پیدا می كند را در گفت و گوهای رو دررو با طرفین موضوع به بحث بگذارد.
برای برنامه این هفته ایشان به دلیل همزمانی انتخابات انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران ، از آقای مزروعی (رئیس انجمن صنفی ) و من (عضو هیات مدیره انجمن صنفی) و نیز آقای محمد مهاجری دعوت كردند كه درباره ریشه ها ی اختلاف میان برخی از اعضای انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران كه نامه معروف به نامه بیست تن را نوشته بودند ، و هیات مدیره كنونی ، بحث كنیم.
در پی این هستم تا اصل این گفت و گو را در جایی منتشر كنیم كه دیگران هم بتوانند از محتوای مباحث استفاده كنند. هدف واقعی هم این است که در نهایت به ارتقای کار انجمن صنفی مدد برسانیم و معتقدم این بحث ها می تواند درک و شناخت ما از این مشکل ونیز اختلافاتی که بین گروهی از روزنامه نگاران عضو انجمن و هیات مدیره وجود دارد را فزونی بخشد.
در این گفت وگو بحثی مبسوط و چالشی در باره قانونی بودن انجمن صنفی (از طرف من و آقای مزروعی) وغیر قانونی بودن آن( از طرف آقای مهاجری) طرح شد و عمده بحث هم شاكله حقوقی داشت و استنادات ما به اساسنامه یا مكاتبات انجمن با وزارت كار و دیوان عدالت اداری بود و البته آقای مهاجری هم كه درابتدای شكل گیری انجمن صنفی روزنامه نگاران (مهر 1376 ) در زمره اعضای هیات رئیسه بودند، نیز در ارائه دلایل خود بر غیر قانونی بودند انجمن صنفی بر بندهایی از اساسنامه تاكید داشتند.
اما امروز خبری از سوی خبرگزاری فارس ، به نقل از آقای مهاجری انتشار یافت كه به دلیل عدم انعكاس كل مطلبی كه من نقل كرده ام ، شاید سوء تفاهماتی را سبب شود كه در این جا فقط آن نكته را توضیح می دهم و وقتی هم كه تمامی گفت وگو انتشار یابد ، طبیعی است كه خوانندگان خود قضاوت خواهند كرد. البته شاید نوشته ای هم در واشكافی این اختلاف بنویسم و این كه با توجه به اسناد و مدارك موجود جایگاه قانونی انجمن كجاست؟
خیرگزاری فارس به نقل از من آورد كه «یكی از بازرسان انجمن صنفی نیز كه در این میزگرد حضور داشت، گفت: شركت نكردن روزنامهنگاران در جلسات مجمع عمومی واقعاً شگفتانگیز است و من دلیل آن را نمیدانم. مختاباد افزود: حتی افرادی كه در تعاونی مسكن انجمن عضو هستند حاضر نیستند در جلسات این تعاونی حضور یابند»
این گفته من مقدمهای داشت و ذی المقدمهای . آنجا من در پاسخ به این گفته های آقای مهاجری كه دلیل شركت نكردن اعضاء در انتخابات و مجامع عمومی را به نارضایتی از كار انجمن نسبت داده بودند گفته ام كه اگر اعضای انجمن در انتخابات شركت نمی كنند دلایل بسیار پیچیده تری دارد و سپس از مجمع عمومی روز چهارشنبه تعاونی مسكن انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران مثال آوردم و گفتم كه در این تعاونی نزدیك به 125 نفر عضویت دارند و اكثریت این افراد بین 8 میلیون تا 20 میلیون تومان سرمایه گذاری كرده اند ، اما در نشست مجمع عمومی تنها 25 نفر شركت كرده بودند كه از این تعداد هم نزدیك به 10 نفر عضو هیات مدیره بودند. وسپس گفتم كه اینجا كه فرد منافع مادی داردو باید بیاید و سالانه بپرسد كه بر سر این پول چه آمده است ؟، شركت نمی كند و....
در ادامه هم اشاره كردم به نوشته ای دیگر از خودم در وبلاگم كه درباره آیین نامه كار حرفه ای روزنامه نگاری نوشته بودم و آقای عبدی (عباس) ، كامنتی برایم گذاشت كه در بخشی ازآن نوشته بود:«اما مهمترین اشکال به آئیننامه نیست به کسانی است که برای آنها آئیننامه تنظیم می شود.اگر برای کارگران فصلی هم می خواستند آئین نامه تنظیم کنند جرات این نحوه عمل را نداشتند.به هرحال تا روزنامه نگاران چنین ضعیف عمل کنند انتظار بیشتری هم نباید داشت.امیدوارم در این حوزه تحولی صورت گیرد.»

