دكتر «حسین رفیعی»، استاد دانشگاه و فعال ملی-مذهبی در آخرین روز اردوی آموزشی، تشكیلاتی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشكی تهران در اردبیل با موضوع « از نئولیبرالیسم تا پوپولیسم شبهچینی» سخنرانی كرد.
به گزارش خبرگزاری ایسنا، رفیعی با تشكر از انجمنهای اسلامی كه همچنان دغدغه اصلاحات را دارند، گفت: این در حالی است كه انجمنها انشقاق درون جریان دانشجویی و فشارهای بیرون را تحمل میكنند و تلاشهای این چنینی جای تقدیر دارد.
وی در ادامه با بیان اینكه «سیاست رویه اقتصاد است و این دو از هم جدا نیستند و نمیتوان آنها را از هم در شرایط اجتماعی تفكیك كرد»، گفت: 6 ماهه اول انقلاب برنامه اقتصادی نداشتیم و از سال 59 تا 68 دورانیاست كه جنگ تحمیلی و درگیریهای داخلی بود، ولی دولت با سوبسید و كوپن از اقشار آسیبپذیر حمایت میكرد و فضای سیاسی هم بسته بود. در این دوره رشد اقتصادی كشورمان منفی بود و سیاستهای اقتصادی مورد انتقاد برخی از مسوولان بود، اما به دلیل حمایتها دولت توانست به منش خود ادامه دهد.
این مدرس دانشگاه خاطرنشان كرد: با تغییر قانون اساسی و درگذشت رهبری آقای هاشمی به قدرت رسید، در دوران ریاستجمهوری او سوبسیدها قطع و درهای كشور به روی كالاهای خارجی باز شد، همچنین سیاست استقراض خارجی و تعدیل اقتصادی كه مبتنی بر برنامه بانك جهانی بود، اجرا شد.
وی افزود: در این مدت فضای سیاسی بسته و فضای اقتصادی باز بود و ما شاهد رشد اقتصادی محدودی بودیم. در این دوره میبینیم كه فقر و اختلاف طبقاتی بیشتر میشود، تورم سیر صعودی به خود میگیرد؛ به شكلی كه در میانه راه آقای هاشمی از برنامههای اقتصادی نئولیبرالیستی عدول میكند و سیاستهای تثبیت اقتصادی را در پیش میگیرد.
وی با اشاره به دوران ریاستجمهوری خاتمی گفت: در این دوره نیز سیاست حذف سوبسیدها ادامه مییابد و آقای خاتمی تسلیم سیاستهای اقتصادی هاشمی میشود، حتی وزرای آقای هاشمی در كابینه آقای خاتمی نیز هستند؛ البته در دوره آقای خاتمی فضای سیاسی و فرهنگی باز شد و سه وزارتخانه كشور، علوم و ارشاد در اختیار دوستان آقای خاتمی قرار گرفت؛ اما برنامههای اقتصادی همان برنامههای دولت قبل به عبارتی سیاستهای نئورلیبرالیستی اجرا شد.
رفیعی با بیان اینكه از سال 84 تا كنون كه دولت آقای احمدینژاد روی كار آمده است الگوی «شبهچینی» در حوزه اقتصاد در حال اجراست كه بر مبنای آن برنامههای اقتصادی در قیاس با فضای فرهنگی و سیاسی برای ایجاد اشتغال گسترده میشود، به مقایسه تفكرات نئولیبرالیستی با الگوی شبه چینی پرداخت و گفت: در اقتصاد نئولیبرالیستی همه چیز آزاد است؛ حتی نئولیبرالیستها با ایجاد محدودیت در فروش مواد مخدر مخالفند.
این استاد دانشگاه در ادامه به بیان آماری از وضعیت اقتصادی از ابتدای انقلاب تا كنون اشاره كرد. رفیعی میزان فرار سرمایه در 40 سال اخیر را به میزان 3800 میلیارد دلار دانست و گفت: هم اكنون شاهد قاچاق كالا به میزان 10 تا 15 میلیارد دلار در سال هستیم كه به نبود اشتغال و افزایش بیكاری منجر میشود.
وی در مقایسه كارنامه كسانی كه «نئولیبرال» خواند، گفت: نئولیبرالها هم اكنون به احمدینژاد انتقاد میكنند كه كاهش نرخ سود بانكی امكانپذیر نیست و یا برنامه چشمانداز اجرا نمیشود و یا حجم نقدینگی و تورم و بیكاری در حال افزایش است و صندوق ذخیره ارزی تخلیه شده است.
رفیعی در ادامه گفت: در پایان دوره قبل معلوم بود كه فقر و فساد مالی اداری نهادینه شده است و كسی در آن تردید نداشت و در پی آن آقای احمدینژاد روی دو نكته در انتخابات تاكید میكند؛ آوردن نفت بر سر سفره مردم و مبارزه با فساد مالی اداری.
وی به برنامه دولت برای مقابله با این دو اشاره كرد و گفت: برنامه احمدینژاد برگرفته شده از الگوی چینی بود. اما الگوی چین پوپولیستی نیست. در چین یك حزب قدرتمند است كه دهها میلیون كادر ورزیده دارد كه برنامههای حزب را پیش ببرند.
رفیعی همچنین از بورژوازی تجاری انتقاد كرد كه با واردات كالا ضربات سنگینی به تولید در كشور وارد كرد و به بستهشدن كارخانهها و افزایش بیكاری منجر شدهاند.
رفیعی الگوی چینی و اقتصاد نئولیبرالیسم آمریكایی را برای ایران ناكارا عنوان كرد و گفت: هیچ سنخیتی بین ایران، چین و آمریكا وجود ندارد، چین تجربه آزادیخواهی مشروطه را ندارد و پیشبرد الگوی چینی در ایران كاملا اشتباه است. همانطور كه میبینید در این چند سال 120 میلیارد دلار از درآمد نفتی خرج شده است در حالی كه تورم و بیكاری و نقدینگی افزایش یافته است.
وی همچنین با بیان اینكه توفیقی در مبارزه با رانتخواری حاصل نشده، گفت: در حالی كه در چین چندی پیش معاون دبیر كل حزب كمونیست را به دلیل فساد مالی اعدام كردند، آنها هر سال چند هزار مسوول را به خاطر فساد مالی اعدام میكنند؛ در حالی كه ما در محاكمه شهرام جزایری كه او را رانت خوار میدانند، هنوز به نتیجه نرسیدهایم.
وی همچنین از حضور نهادهای نظامی در عرصههای اقتصادی انتقاد كرد. رفیعی گفت: بورژوازی تجاری و دولتی در ایران قدرتمند است و اجازه فعالیت به احمدینژاد نمیدهند.
وی گفت: نئولیبرالیسم آمریكایی نیز در ایران جواب نداد؛ چرا كه مردم در سال 84 در انتخابات از آن رویگردان شدند. نئولیبرالیسم بر محورهای جنگ، مواد مخدر، سكس و ربا تكیه دارد و این محورها را در آمریكا میبینیم. پوپولیسم شبهچینی نیز جواب نمیدهد و كارنامه این دوره نیز روشن است.
وی با بیان اینكه «مردم خواهان عدالت هستند»، گفت: باید الگویی طراحی شود كه آزادی، عدالت اجتماعی و دینداری در آن رعایت شود؛ یعنی الگویی كه شریعتی بر آن تاكید داشت.
این مدرس دانشگاه در بخش دیگر سخنانش بر توجه بیشتر دولت به بخش كشاورزی تاكید كرد و گفت: كشوری كه نتواند مایحتاج خود را تهیه كند، نمیتواند پیشرفت كند. ما در سالهای گذشته به مقدار زیادی برنج و شكر وارد كردهایم.
وی با بیان اینكه« تجربه اقتصادی كارگزاران، دوم خردادیها و دولت جدید در ایران جواب نداده است»، افزود: پس از این همه تجربه باید سوسیال دموكراسی اسلامی شكل بگیرد و جنبش دانشجویی باید بتواند عقبه تئوریك آن را شكل دهد.
