نوروز: «رضا شریفی» رییس شاخه دانشجویی جبهه مشاركت طی سخنانی در نشست شاخههای دانشجویی احزاب اصلاحطلب مواضع این شاخه حزبی درباره فضای كنونی دانشگاهها را تبیین كرد.
شریفی با تاكید بر اینكه «در موقعیتهای مختلف باید به طور طبیعی ارتباط و تعاملی بین فعالان دانشجویی و احزاب وجود داشته باشد»، گفت: فعالان دانشجویی نمیتوانند و نباید در جایگاه تئوریسین باشند و نقش دانشگاه در تعامل فعالان سیاسی تقویت عرصه عمومی است تا با ایجاد تریبونهایی فضای گفتوگو را بین نیروهای مختلف ایجاد كنند و بر اساس آن به رهیافتها و برنامههای مشتركی برسند.
وی افزود: برخی نهادهای دانشجویی كه باید عرصههای عمومی را تقویت كنند، حتی خود به اصل گفتوگو پایبند نبوده و در برخی موارد دیگر كمتر شاهد گفتوگو بین فعالان این گروهها بودیم و به نوعی خودمحوری و تكمحوری در بین فعالان دانشجویی وجود داشت.
وی خاطرنشان كرد: مشكل دانشجویانی كه شعار «عبور از خاتمی» را دادند این نبود كه از خاتمی عبور كردهاند بلكه مشكل آنها عبور از دانشگاه بود و فضای دانشگاهی و دانشجویی را به جایی رساندند كه حتی اجازه برنامه به آنها داده نشد.
رییس شاخه دانشجویی جبهه مشاركت ادامه داد: در سالهای گذشته برخی فعالان دانشجویی پیشنهاداتی دادند كه باعث شد هزینه فعالیت دانشجویی بالا رود و بیاعتمادی بین جنبش دانشجویی و حاكمیت ایجاد شود كه این موضوع باعث ریزش بخش عمدهای از دانشجویان مشروطهخواه شد؛ چراكه هر چه بر طبل رادیكالیست بیشتر زده شود این فعالان منزویتر میشوند.
شریفی تصریح كرد: در فضای فعلی اگر بخواهیم خطمشی را تعریف كنیم باید «استراتژی بازگشت به دانشگاه» را به عنوان محور مشترك فعالیتهای دانشجویی پیش گرفت؛ چراكه سیاست بازگشت به دانشگاه علاوه بر اینكه میتواند پشتوانه نهادهای دانشجویی را تقویت كند هزینه فعالیت سیاسی را نیز میشكند و فعالیت دانشجویی تقویت میشود.
دانشجو پیادهنظام احزاب؟
وی در بخشی دیگر ازسخنانش گفت: در ادبیات رسمی ما اینطور جا افتاده كه احزاب به دانشجو به شكل حیاط خلوت نگاه كرده و همواره میخواهند دانشجویان پیاده نظام و دنبالهرو آنها باشند. در حالی كه واقعیت اینطور نیست و هرجا كه جنبش دانشجویی توانسته باشد بر اساس واقعیت و تحلیل درست به فعالیت بپردازد، پیشتاز فعالیتهایش بوده و هیچگاه دانشجو و فضای دانشجویی دنبالهرو احزاب نبوده است.
وی با تاكید بر اینكه «سواستفاده ابزاری احزاب از دانشجویان مبتنی بر واقعیت نیست»، گفت: احزاب و دانشجو موجودات سادهاندیشی نیستند كه بدون تعقل از یكدیگر دنبالهروی كنند ولی تنها راه رفع این سوءتفاهمها گفتوگو بین احزاب و دانشجویان است كه در این هنگام میتوان با تعامل تصمیمات مشتركی گرفت و هزینهها را محدود كرد.
رییس شاخه دانشجویی مشاركت با بیان اینكه «برخی از فعالان سیاسی و دانشجویی انتظار دارند كه هر كاری را انجام دهند، احزاب از آنها حمایت كنند ولی این انتظار به جایی نیست»، گفت: با مرور تاریخ 70 ساله جنبش دانشجویی متوجه میشویم چیزی از استقلال جنبش دانشجویی وجود نداشته است. در اوایل فعالیت دانشجویی فعالان دانشجویی علاوه بر اینكه عضو تشكلهای دانشجویی بودند عضو احزاب نیز بوده و به فعالیت میپرداختند كه این نوع تعامل به نفع احزاب و دانشگاه بود.
شریفی معتقد است: نقطه شروع تقابل احزاب و دانشجویان گرایش سیاسی دفتر تحكیم وحدت در اوایل انقلاب است. اوج تقابل بعد از دوم خرداد و اتفاقات تیر 78 تا سال 81 رخ داد كه این تقابل منجر به بیاعتمادی بین این دو گروه شد و به جایی رسید كه احزاب راه خود و فعالان دانشجویی نیز راه خود را پیش گرفتند ولی در دو سال گذشته با ورود دانشجویان جدید به تشكلهای دانشجویی این تشكلها معتدلتر شده و این تعامل بهبود پیدا كرده است.
نگاه انتخاباتی به دانشگاه سوءتفاهم میآفریند
شریفی با بیان اینكه «نگاه انتخاباتی به دانشگاه باعث ایجاد سوءتفاهم در بسیاری از فعالان دانشجویی شده است»، تصریح كرد: در دوم خرداد كسی سراغ دانشجو برای حمایت از خاتمی نرفت و فعالان دانشجویی به صورت خودجوش ضرورت این حركت را درك كرده و فعالیت كردند و اگر اكنون نیز چنین زمینهای ایجاد شود و دانشجویان ضرورت را حس كنند، این اتفاق خواهد افتاد.
وی افزود: البته میتوان گفت كه این زمینه با توجه به عملكرد برخی در دو سال گذشته در برخوردهای صورت گرفته با دانشجویان احساس شده است؛ چراكه دانشگاهیان احساس كردند كه به آنها توهین شده بدان معنا كه با به قدرت رسیدن افرادی كه تجربه كاری ندارند برای جامعه دانشجویی كه عقلانیت را مبنای كار خود قرار میدهند این بیتوجهی نوعی توهین به شمار میآید.
رییس شاخه دانشجویی مشاركت در پايان گفت: در حال حاضر در دانشگاه احتیاج به جبهه اعتدال نیست، بلكه باید «جبهه عقلانیت» حاكم شود.
