اولین بیانیه خانواده اسرای کمیل سبز منتشر شد. به گزارش نوروز، جمعی از خانواده های بازداشت شدگان مراسم دعای کمیل که همسر و فرزندانشان در تاریخ اول آبانماه با هجوم نیروهای امنیتی به خانه پدر همسر شهاب طباطبایی که مراسم دعا برای آزادی زندانیان سیاسی در آنجا برگزار شده بود، بازداشت شدند، امروز با صدور بیانیه ای، ضمن محکوم کردن حمله به یک مراسم مذهبی در نظام جمهوری اسلامی ، خواستار آزادی اسرای کمیا و تمامی زندانیان سیاسی شدند.
متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:

یا غیاث المستغیثین

"خدایا روی به تو داشتم و به سویت دست برداشتم، به عزت خودت دعایم مستجاب کن و برسانم به آرمانم و مبر از فضل خود امیدم."

یک ماه از هجوم به مراسم دعای کمیل و بازداشت فله ای و غیر قانونی حاضرین می گذرد. در این مدت اخبار مربوط به این رویداد در روزنامه ها و سایتها با سانسور شدیدی مواجه بوده است و پرونده ای که در ابتدا توسط مسئولین پرونده دعای کمیل خوانده می شد، اکنون نام آن باعث رنجش خاطر و هراس آقایان است. این پرونده همچنان با شبهات و سوالات بی پاسخی روبروست.

آیا با عقل و منطق مطابق است یورش به مراسم دعایی که به منظور دلجویی از خانواده ای مظلوم برپاشد و به دلیل اعلام عمومی بسیاری افراد عادی در آن حضور داشتند؟ آیا برای تشکیل جلسه ای سری و تبانی برای آشوب فراخوان عمومی می دهند؟ آیا صرفا بررسی چند مورد مشکوک یا بررسی محل برگزاری مراسم توجیه مناسبی است برای دستگیری حاضرین و انتقالشان به مکانی نامعلوم بدون هیچ اطلاع و تماسی با خانواده هایشان؟

چه کسی می خواهد جوابگوی اتهام ناروایی باشد که بر ما وارد ساخته اند و بواسطه آن زنان و دخترانی را که اکثرا هیچ سابقه و یا سمت سیاسی و حزبی نداشته اند در شرایطی امنیتی بازداشت و به صورتی با آنها برخورد کنند که گویی مجرمانی خطرناک و بالفطره هستند؟

دستگیر کردن، چشم بند زدن، عدم پاسخگویی مناسب، برخوردهای دور از ادب و انسانیت، بازجویی پس از چند ساعت بیخوابی از ساعت اولیه بامداد ( ازساعت یک بامداد آغاز و تا هشت صبح ادامه داشت ) ، نگه داشتن 25-28 نفر از بانوان در یک اتاق 12متری و حدود 40نفر از آقایان در سالنی کوچک، تهیه عکس و فیلم! و ...

جای بسی تاسف دارد در حکومتی که دم از عدالت و انسانیت می زند عده ای بیگناه را به جرم شرکت در مراسمی مذهبی بازداشت و یک شبانه روز تحت فشار روحی نگاه دارند. آیا اینگونه است که در حکومت اسلامی زنی را دستگیر کنند به جرم اینکه در دعای کمیلی شرکت کرده که با منزلش فاصله دارد؟ آیا مادران و زنانی که غرق در دعا بودند و گریه سر داده بودند توطئه گرند؟
به کجا شکایت بریم از آنچه بر ما گذشت و از رفتار ناعادلانه ای که با ما داشتند؟ از آنچه بر ما گذشت بگذریم، چه کسی پاسخگوی بازداشت بی دلیل و غیرقانونی عزیزانمان و انتقال آنان به زندان اوین خواهد بود، آن هم بدون اثبات جرم یا اتهامشان؟

تا به امروز حدود یک ماه از اسارت آنان می گذرد و هیچ مقام یا مسئولی پاسخگو نیست. یک ماه سکوت کردیم و گمان می کردیم به جبران صدور حکمی اشتباه، برخواهند آمد.اما همچنان بسیاری از یارانمان در زندان اوین به سر می برند و از وضعیت برخی از آنان هیچ خبری در دست نیست.

خواست ما پیگیری مسئولین و تسریع در بررسی پرونده دعای کمیل و آزادی هر چه سریعتر همه زندانیان سیاسی است.

خانواده های محمدکیانوش راد، سعید نورمحمدی، اسماعیل صحابه، محمد خوربک، سعید قریشی، میراب زاده، عطا تهرانچی، مهدیه مینوی و محبوبه حقیقی