نوشتن در رابطه با بهزاد مشکل است ولی حیف است در باره کسی که یک عمری در مبارزه و سیاست بوده وزندگیش وقف جامعه وتوده مردم شده و امروز در بند است، سکوت کنیم زیرا اودردادگاهی محاکمه می شود که وکیل مدافعی ندارد تا از اودفاع کند.

تعریف از او دفاع از شاخص هائی است که امروز به حاشیه رانده شده و نمونه چنین انسان های والایی را باید در طول تاریخ جستجو نمائیم و قضاوت را نیز به تاریخ بسپاریم.

تعریف از او دفاع از رادمردی است که عمرش را در پاکی و مبارزه گذراند و عشق او به وطن و تعهدش به دین و تعصبش به انقلاب مردم و امام و ساده زیستی و وفاداریش به اصول اخلاقی ، ناگفتنی است واو امروز مورد هجمه ناجوانمردانه قرارگرفته است وبقول شهید رجائی"وماادراک بهزاد".

برای افرادی که او را به بند کشیده محاکمه می کنند معیار و ملاکی وجود ندارد که فرصت شناخت چنین انسان های والایی برای آنها امکان پذیر باشد و مطمئنااگر شناخت بیشتری ازاو داشتند ،چنین عمل نمی کردند.

بهزاد در جوانی علاوه بر اینکه دانشجوی ممتاز در رشته مهندسی الکترونیک بود ، هر روز چند جلسه دانشجویی جبهه ملی را سرپرستی میکرد.شهامت و مسئولیت پذیری و پرهیزگاری او نمونه بود . جلسات اغلب در منزل بستگانش که همه در خدمت مبارزه بودند ، برگزار می شد.

یاد داریم که سیل در جوادیه تهران درسال 1341 ضایعاتی را به اهالی آن محل وارد نموده بود و جبهه ملی و فعالان سیاسی ومذهبی اعلام بسیج کردند که لایروبی نهر جوادیه را انجام دهد ، بهزاد سرپرست این پروژه بود . بخاطر داریم که با امکانات محدودی عازم جوادیه شدیم. می بایست داخل نهری می شدیم که در آن فاضلاب ها و لجن چندین ساله ، رسوبی ایجاد کرده بود و مانع از عبورآب می شد و کسی رغبت شروع کار را نداشت. او اولین کسی بود که به داخل لجن ها رفت ودیگران شهامت ورود ولایروبی پیدا کردند.

در زلزله بوئین زهرا در سال 1342 بیاد داریم که برای توزیع کمک هاو لباس جمع آوری شده توسط دانشجویان خارج از کشور به سرپرستی او به روستاهای زلزله زده رفتیم و سپس بازسازی روستای دوزج در محل زلزله نیز به سرپرستی او و گروهی از دانشجویان خارجی در طی چند ماه تعطیلات تابستانی انجام شد. بهزاد در این جمع شاخص کار ، اخلاق ، مدیریت و انظباط بود ، بطوریکه علی رغم دخالت های رژیم شاه که تمایلی بر حضور دانشجویان ، تحت لوای جبهه ملی و با نام دکتر محمد مصدق، را نداشت ، این کار به نحو احسن انجام گرفت وتا تکمیل پروژه نقش بهزاد مشهود بود.

مبارزات دانشجویان مسلمان در 15 خرداد وبخصوص دردانشگاه پلی تکنیک (امیرکبیر فعلی) با همت اوویارانش رنگ دیگری داشت و بخاطر داریم که در فصل امتحانات بدلیل تشویق به اعتصاب ، شخص بهزاد از طرف مرحوم مهندس نفیسی ( بخاطر حفظ منافع و موجودیت پلی تکنیک) تهدید به اخراج شد که پا در میانی و وساطت سایر دانشجویان ، منجر به انصراف از اخراج او گردید.
بهزاد در آن مقطع جوان پر شور و عاشق ایران ونهضت ملی بود مطالعات تاریخ ایران از مشروطیت تا مصدق و مبارزات ضد استعماری آن روز ها ( کوبا ، الجزایر، خاورمیانه ( ناصر) ، کنگو ، سوکارنو و گاندی در هند و...) مبنای مبارزات میهن پرستانه و صادقانه او بود و او بشدت به نفوذ استعمار ریشه دار انگلیس در دیپلماسی ایران اعتقاد داشت واز استعمار انگلیس نفرت داشت و این تفکر تا به امروز، زیر ساخت تفکر سیاسی بهزاد را تشکیل می دهد.

سیر تفکر بهزاد

مبارزه درچهارچوب نهضت ملی – مرید پاکباخته به امام خمینی (ره) و سرباز انقلاب و وطن

درنظام ستم شاهی با اندوخته مالی و تجربه سیاسی وارد مبارزه شد که غافلگیرانه دستگیر وابتدا محکوم به اعدام شد و بالاخره به 20 سال زندان محکوم گردید. در اوایل بازجوئی با شدیدترین شکنجه ها ، کوچکترین انعطافی از خود نشان نداد. نذر کرده بود اگر بتواند مقاومت کند هر دو شنبه را روزه بگیرد. علی رغم بیماری و نیاز به مصرف دارو هنوز دو شنبه ها روزه دار است.

درزندان ، دوستی با شهید رجائی را از برکات الهی می دانست ودر تلاش برای نجات گروهی از زندانیان جوان مسلمان از انحراف به التقاط ،همراه شهید رجائی بود.
بیش از همه زندانیان ، سلول انفرادی تنبیهی می کشید زیرا زیر بار زور نمی رفت و همیشه او بود که از حقوق زندانیان دفاع میکرد.

پس از خلاصی از زندان ، شبانه رورش در خدمت انقلاب بود. سوابق خدماتش بیش از هر مسئول دیگرچشمگیرتراست.
13 سال وزیر کابینه بود و یک دوره را در مجلس ششم خدمت کرد. سپس گوشه نشین شد. البته بر روی تشکیلات سازمانی به همکاری هم رزمانش فعالیت داشت. در دوران خدمتش در دولت و مجلس نه اتومبیل گرفت و نه ازحق سفره و نه اجاره خانه و... استفاده کرد.

بهزاد با نیروی ایمان و پشتکار و استعدادو ابتکارش سبب شکوفائی در صنعت شد ودر طول جنگ کارخانجات را در خدمت جنگ قرار داد و عملا تدارکچی دوران جنگ بود .

در بحبوحه کمبود های دوران جنگ با راه اندازی ستاد بسیج اقتصادی کشور در تخست وزیری جلوی بحران کمیود و احتکار و گرانی را سد کرد. ما نزدیکانش شاهد بودیم که هر روزبعد ازنماز صبح از ساعت 6صبح تا 12 شب در کار و تلاش بود.

دررابطه با ساده زیستی بهزاد، همیشه خود را از امکانات مجاز، محروم میکرد. شاید خیلی از مسئولین درجه یک ودو و سه با مجوز او از امتیاز خرید وسیله نقلیه برخوردار بودند. ولی او سالها از یک دستگاه خودروی هیلمن که قبل از انقلاب یکی از رفقایش به او داده بود استفاده میکرد.

در محیط کار با همه صمیمی بود واز معاونین تا آبدارچی اورا بهزاد صدا میکردند و کارشناسان و متخصصین از کارکرد با او راحت و مفتخر بودند.

برای همه مراسم شخصی از قبیل ازدواج خود وعروسی پسرش ، مادر مرحومش و دوستان کمک کردند . او در خانه مادریش زندگی می کند ( درحالیکه اغلب مسئولین در سطوح بهزاد و پائین تر مجاز بودند زمین و آپارتمان بگیرند). ارث مادرش به وصیت او به نوه هایش یعنی پسر های بهزاد یاسرو میثم ، رسید که امروز از قبل آن مشغول ادامه تحصیل در خارج هستند.

در ابتدای ریاست جمهوری نهم حقوق مقرری او را قطع کردند. بهزاد اندوخته ای نداشت و برای اداره هزینه زندگی با مشکل مواجه بود.
او می توانست از امتیاز 7 سال زندان به عنوان آزاده بهره ها ببرد ، ولی این کار را نکرد .
ما از کارهای خیری که بین خودش و خدایش بود خبر نداریم ولی ما به عنوان دوستان نزدیکش و با علم به نحوه زندگی مسئولین ، کسی را به پاکی و صداقت و ساده زیستی بهزاد کمتر سراغ داریم.

شرح زندگی بهزاد نبوی باید بعنوان الگو در تاریخ بماند. این مطالب بدون اجازه او و در شرایطی بازگو می شود که او در بند است.
جرم او قاچاق و اعتیاد و دزدی و فحشاء نیست. جرم او سیاسی است که عمرش را در مبارزه وعدالت خواهی گذراند و خود را به مال دنیا و قدرت نفروخته وازانقلاب و قانون اساسی دفاع کرده ونتیجه 50 سال خدمتگزاری در مرز 70 سالگی عمرش بدون انتظاراجری، چنین به بارنشست که او را وابسته و مزد بگیر اجنبی بدانند.

اگر او وهمراهانش متهم به تاثیر گذاری بر شعور سیاسی میلیونها مردمی هستند که به طلب رای خود به خیابانها آمده اند ، پس وظیفه احزاب چیست؟ به هرحال هیچکس انتظار چنین روزی را برای او نداشت که در زندان جمهوری اسلامی ، اسیر باشد.

جمعی از دوستان هم دوره ائی بهزاد در پلی تکنیک تهران ( سیاوش سمیعی ، رضا عسکریه ، بهرام نمازی و ...)