محمود احمدینژاد دوره کارشناسی خود را در دانشگاه علم و صنعت در رشته مهندسی عمران در سال 1354 آغاز کرد و پس از 11 سال در سال 1365 در "همان دانشگاه" در مقطع کارشناسی ارشد پذیرفته شد.
وی سه سال بعد فارغالتحصیل شده، بلافاصله در "همان دانشگاه" به عنوان عضو هیأت علمی (مربی) استخدام شد. سه سال تحصیل وی در مقطع کارشناسی ارشد همزمان با جنگ تحمیلی بود و او در طول تحصیل خود در منطقه غرب کشور در سپاه فعالیت میکرد و از جمله مسئول مهندسی-رزمی لشکر 6 ویژه سپاه و مسئول ستاد جنگ استان آذربایجان غربی بود. به علاوه، در در دهه 60 به مدت 4 سال معاون فرماندار و فرماندار در شهرهای خوی و ماکو و 2 سال مشاور استاندار کردستان بوده است.
مشخص نیست وی چه مدت از تحصیل کارشناسی ارشد خود را در دانشگاه علم و صنعت واقعاً حضور داشته است. در عین حال وی هشت سال پس از استخدام در دانشگاه علم و صنعت (یعنی در سال 1376) مدرک دکترای خود را از "همان دانشگاه" دریافت نمود در حالی که از سال 72 تا 76 همزمان هم دانشجوی دکترا، هم استاندار اردبیل (آن هم استاندار نمونه هاشمي) و هم مشاور فرهنگی وزیر فرهنگ و آموزش عالی بوده است.
گفته میشود که جلسه دفاع پایاننامه دکترای وی به صورت صوری برگزار شده، با یک صلوات ختم شد و به همین خاطر دکترای وی را میتوان "دکترای صلواتی" نام گذاشت. استاد راهنمای ایشان آقای دکتر بهبهانی (وزیر فعلی راه و ترابری) بود.
جالب این که، در حالی که وی پس از دکترای خود نیز دو سال شهردار تهران و 4 سال رئیسجمهور بوده است به ادعای خود دهها طرح پژوهشی و پایاننامههای تحصیلات تکمیلی را سرپرستی نموده است در حالی که حتی یک مقاله ISI از کارهای ایشان منتشر نشده است. لازم به ذکر است که از بدو ورود به دانشگاه تا دریافت مدرک دکترای احمدینژاد 22 سال زمان سپری شد. شاید بیدلیل نباشد که وی در جریان رسوایی کردان اعلام کرد که مدرک تحصیلی دانشگاهی ورق پارهای بیش نیست.